Verwarring
19 november 2005 14:25
Verwarring is de titel van een verhaal in inzichten. Onlangs kreeg ik een foto in handen, waar mijn oom op stond als voetballer van de plaatselijke voetbalclub, terwijl mijn vader altijd zei, dat zijn broer daar te stom voor was. Ik raakte hierdoor in verwarring, maar na een paar weken er over gedacht te hebben zou het zo kunnen zijn, zoals ik het in het verhaal "Verwarring" heb beschreven.
Even terug
23 augustus 2005 17:49
Ik was vandaag even op de plek waar ik mijn jeugd doorgebracht heb. Even was ik in het huis, waar ik mijn jeugd doorgebracht heb. Ik ben even gaan kijken op het kamertje waar ik sliep. Goh wat was dat een klein kamertje. 1.90 bij 1.90, als leek no nog veel kliener dan dat het al was. Even nog wat gepraat met mensen die er nu nog wonen, en je merkt dan, dat een heleboel van die kinderen waarmee je speelde in die straat zijn blijven wonen. Herinneringen op gehaald. Een heerlijke dag.
Van een vriend van vroeger kreeg ik nog een foto waar hij ook opstaat en ik natuurlijk ook. Ik zet hem bij foto's neer. Uit de foto blijkt ook dat ik toen al platvoeten had. rechts meer als links. Mijn problemen in de knie komen dan ook niet zo maar uit de lucht vallen. Weer iets waar mijn ouders te weinig aandacht aan besteed hebben.
Jos G. IV
10 augustus 2005 17:46
De psychotherapeut Jos G. waar ik een aanklacht tegen had ingediend bepaalde zelf, wat er gekopieerd werd in het dossier. Het begint een echte klucht te worden. Het is als of een inbreker die tercht staat, zelf bepaalt wat als bewijslast tegen hem gebruikt wordt. Dit is de rechtspraak op zijn kop zetten. De Geestelijke Gezondheidsinstelling in de Parkstad, waar het hier omgaat is niet meer serieus te nemen. Ze pakken zelfs de wet erbij om hun gelijk te krijgen. Dat er ook nog etische normen zijn daar denkt men niet aan. We wachten maar weer af. Ik heb ze voorgesteld om de brief uit het dossier te halen, omdat er leugens in staan. Ik doe hierop een beroep op de wet op de privacy. Als ze dat doen is voor mij deze klucht voor bij.
Klacht Jos G. II
02 augustus 2005 17:35
Vandaag kreeg ik eindelijk het dossier van een Stichting die de geestelijke gezondheid in de Oostelijk Mijnstreek vertegenwoordigd, aangaande mijn verleden bij deze instelling. Natuurlijk werd het vermoeden, dat er belangrijke informatie verwijdert zou zijn, bevestigd. De complete datumlijst vanaf 1994 was verdwenen. Alles wat de psychotherapeut in een niet gusntig daglicht zou zetten was verdwenen, of niet erbij, onder het mom van te privacy gevoelig.
Wie bepaalt dat, ik toch zeker. Ik ben de bezitter van het dossier.
Het verhaal begint op de verdwenen filmrolletje te lijken van een recente oorlog op de Balkan. Ik had de moed om een aanklacht in te dienen tegen de psychotherapeut Jos G., die op zijn hoge ros zittend leugens zit te verspreiden. Wat een eikel.
De voorzitter van de klachtencommissie is nota bene gepromoveerd op het proefschrift "de mondigheid van de geestelijk gehandicapte". Ik vraag me dan af hoe zit het met de mondigheid van de mensen die de therapie te boven zijn gekomen. Die wordt door die zelfde mensen de kop ingedrukt. Wat minder schrijven, hun ego langs de kant zetten en wat meer voor de cliënt opkomen, dan komt de mondigheid van zelf.
Bestiging van ontvangst
14 juli 2005 17:13
Ik kreeg vandaag een bevestiging, dat de brief in goede orde was ontvangen. Hij is doorgestuurd naar de klachtencommissie, die weer verslag moet uitbrengen aan de raad van bestuur van de Mondriaan Zorggroep. Volgens de brief krijg ik ook een kopie van mijn dossier. Ik ben benieuwd wat voor een onzin daar instaat.
Dossier Militaire Dienst
17 juni 2005 17:09
Vandaag heb ik mijn medisch dossier gekregen van militaire dienst. Hiermee de definitieve bevestiging gekregen dat mijn ouders hebben geweten van het sydroom van Klinefelter. Ik had het dossier op gevraagd omdat er een documentaire van me wordt gemaakt. En de onderwerpen in de film moeten waar zijn. Het is waar. Het is goed dat er toch nog ergens een plek is waar medische dossiers worden bewaard. Al is het maar om de leugens van van mijn ouders te bevestigen.
Gesprek
17 juni 2005 17:07
Gisteren een telefoongesprek gehad met een vriend uit mijn jeugd. Uit de tijd dat ik op de lagere school zat. Hij kwam veel bij ons thuis en heeft veel meegekregen, hoe mijn ouders met me om gingen. Na het gesprek kwam ik tot de conclusie dat ik op mijn site nog te lief voor mijn familie ben geweest. Ik heb veel verdrongen uit die tijd, omdat de belefenissen van die tijd te negetief zijn. Gisteren kwamen een paar dingen weer terug.
Mijn zussen suggereerde nog in een gesprek met Guus van Holland, dat het allemaal niet waar was. Het is allemaal waar en het is nog vele malen erger geweest als ik beschreven heb.
Limburgs Dagblad en dagblad de Limburger
02 april 2005 17:02
Vandaag staat er ook een uitgebreid artikel over mij en mijn Klinefelter in de Limburger en het Limburgs Dagblad. Het artikel is ietsjes anders van inhoud al het artikel van de NRC. Bij dit artikel staat een kleine uitleg over het syndroom van Klinefelter en nog een stukje met mevr. Graal mijn endocrinoloog. In dit artikel is ietjes meer aandacht besteed aan de medische kan van het verhaal. Ik ben benieuwd wat de reactie hier op zijn, want de mediagroep Limburg, heeft de hoogste oplage van Nederland.
Zussen
30 maart 2005 17:01
Vandaag kreeg ik een mail van de schrijver van het artikel in het NRC met de mededeling dat een van mijn zussen gebeld had met de mededeling dat mijn visie over vroeger niet helemaal waar was.
Ben ik blij dat ze al inzien dat het gedeeltelijk waar is. Maar daar ging het niet om. In het kopje ouders, heb ik duidelijk gesteld dat het gaat om mijn visie, en dat iedereen recht heeft op zijn eigen visie.
Mijn visie wordt weer genegeerd, zoals dat al mijn hele leven is gegaan.
Dus Magda, Cecilia, Veronica, Liduina, Ignace en Felicita's hou eens op om jullie zelf voor de gek te houden. Respecteer mijn visie.
Is het dan niet waar, dat ik bijna mijn moeder voor de rechter moest slepen om inzage te krijgen in testament en aangifte van successie.
Is het dan niet zo, dat ik als kind van Tiny en Joep recht had op die inzage.
Is het dan niet waar, dat jullie geen stom woord, op Nikie na, me gezegd hebben tijdens de begrafenis van Joep. En diezelfde Joep die altijd tegen mij zei dat ik over mijn schaduw moest springen om jullie te helpen, en ik sprong over mijn schaduw.
Is het dan niet waar, dat jullie me het huis uit hebben gezet, toen de begrafenis werd geregeld. Een begrafenis die duidelijk de verhoudingen in ons gezin weergaf, en waar ik door twee van jullie voor de zoveelste maal werd verjaagd. De tweede keer heb ik maar het maar genegeerd.
Is het niet waar dat Cecilia mij in 1996 het huis uit zette en waar mijn moeder bij zat en niks deed.
Is het dan niet waar, dat Felicita's in 1988 niet mijn naam in het boek had gezet, dat we samen gemaakt hadden als cadeau voor Joep en Tiny. Een grotere belediging als dat bestaat niet. Maar nog erger is het dat ze zich daar niet van bewust is, wat blijkt uit de brief van 5 oktober 1990, die ik uiteraard nog heb.
Is het dan niet waar, dat ik in 1997 gevraagd heb voor een correctie op dat gedrag, maar vervolgens niks meer hoorde van de mensen die het veroorzaakte. Ik had wel nog een broer die schreef dat de deur altijd voor me open stond, maar die mij tijdens de begrafenis van Joep totaal negeerde.
Is het niet waar, dat in het testament staat, dat Tiny op de dag dat mijn vader gestorven is een schenking moet doen aan de kinderen en ik nog geen rooie cent gezien heb. Maar in julie visie logisch is, want ik ben nooit een zoon geweest.
Het is allemaal waar en dat weten jullie. Het is verwerpelijk gedrag en elke psycholoog zal jullie vertellen dat, dit gedrag is aangeleerd door de ouders. Ouders die door voortdurende intimidatie in de vorm van slaan en schelden, gedrag hebben aangekweekt die jullie als normaal zijn gaan beschouwen.
Het slaan van kinderen is sowieso verwerpelijk. Bij mij kwam die slaag dubbel zo hard aan. Ik had een geboorteafwijking, waar ik niks aan kon doen, maar die wel zichtbaar was, in uiterlijk gedrag en handelen. Ze hebben gewoon niks gedaan en niks doen is nog erger. Ik weet zeker dat dokter Meesters het ontdekt heeft op de zesde klas lagere school. In dat schoolonderzoek. Ik heb ook gezien dat hij toen met Tiny is gaan kletsen. Maar een moeder die liegt over haar bezittingen, die haar eigen kind diverse keren verloochend, kan ik niet geloven als ze zegt dat ze het niet geweten heeft. Het geluk is, dat de brief van het militair hospitaal bewaart is gebleven, die bewijst dat ze een leugenaar is. En was het niet die zelfde moeder die ons sloeg als we jokte, toen we nog kinderen waren
Ik heb me nog de moeite genomen om in de archieven te duiken, omdat ik van mening ben dat ook dat gedrag aangeleerd is.
Wat ik opgeschreven heb is maar het topje van de ijsberg. Ik heb zowel geluids- als video-opnamen waar het beeld van jullie gedrag tot uiting komt. En ruimte op internet heb ik genoeg, dus wie weet........
Ik kan me niet herinneren dat het contact verloren is gegaan door gedrag van mij. Het enige wat ik gedaan heb is mijn grenzen bijgesteld, naar een normale menselijke omgang. Dat paste niet in jullie straatje. Dat is jammer.
Het gedrag van jullie is a-sociaal en laf. Ik ben het aanspreekpunt. Niet de schrijver van het verhaal. Het is mijn verhaal. Ik heb de toestemming gegeven om het zo, op te schrijven. En hij heeft zijn werk fantastisch gedaan. Hij heeft geluisterd, dat luisteren moeten jullie nog leren, maar daar is nog tijd voor.
Mijn zus zou nog terugbellen. Natuurlijk heeft ze dat niet meer gedaan. Ook dat gedrag is bekend. Zo moeder zo dochter. Ik zit nog altijd op de brief van mijn moeder te wachten.
30 maart
Gelukkig kreeg ik ook een mail van een vrouw, die een zoon had die Klinfelter had, Ze was zeer onder de indruk van de site. ook was ze blij dat ze hem gelezen had. Ze had er enorm veel van geleerd. Voor die mensen maak ik de site. Mensen die weten dat hun zoon een Klinfelter is en er gelukkig goed mee omgaan. Ik heb dat geluk helaas niet gehad.
k denk dat ik de mails op internet ga zetten, zonder naam natuurlijk. alleen de inhoud. Tot nu toe zijn ze allemaal positief. Nu moet ik wel zeggen dat de meeste ook met Klinefelter te maken hebben. Dat zegt genoeg. Deze mensen weten waar ik het over heb, deze mensen kennen dat gevoel.
Vervolg VARA
22 maart 2005 16:59
Ik heb besloten, om niet naar Kopsijkers te gaan. Het programma kan ik niet serieus noemen. Het onderwerp Klinefelter is dat natuurlijk wel. Ik ben geen variateenummer. 5 miljoen kijkers is natuurlijk verleidelijk, maar de kans dat je door Spijkerman en zijn maatjes in de zeik wordt gezet is te groot. En dat zou niet goed zijn voor al die mannen die Kinefelter hebben.
Het volgende maitje heb ik naar Linda gestuurd:
Linda,
Nadat ik enkele afleveringen nog eens bekeken heb op internet, en in overleg met enkele van mijn vrienden, wil ik het gesprek op 30 maart en het optreden in kopspijkers annuleren. Het onderwerp is te serieus voor een programma als kopspijkers. Als er bij de Vara ook nog serieuze programma's zijn, graag. Maar niet in kopspijkers.
Vriendelijke Groeten
Vincent Crutzen
Serieuze programma's heeft de VARA bijna niet
Ramp
02 januari 2005 16:43
Naar aanleiding van de ramp in Azië heb ik mijn site aangepast. Het is ongeloofelijk wat daar gebeurt is en nog steeds gebeurt. We moeten niet vergeten dat het ons ook kan overkomen. Zoals wij er niks aan kunnen doen dat we Klinefelter zijn. Kunnen die mensen er niks aan doen dat hun dit overkomt. We kunnen ze wel helpen.
Gelukkig Nieuwjaar
01 januari 2005 16:41
Iedereen een gelukkig en gezond 2005.