Gezondheid

Geen echte uitslag

30 november 2006 13:35

Vandaag zou ik dan voor de uitslag gaan van de onderzoeken van het niet kunnen urineren. Men miste het onderzoek van de echo voor de nieren. Waar ik op zei, dat zeiden ze ook eens tegen mijn oom en 2 maanden daarna was hij overleden. Wat ik in mijn rechterzij had wist men niet men kon niets vinden. Dan moet ik maar verder leven op mijn gevoel. d.w.z. dat wat ik niet verdraag eet ik niet. Mijn testosteron waarde lag boven de grens, zou een oorzaak kunnen zijn, maar dat kunnen ze alleen maar weten als ze de blaasdruk meten. 2 Januari wordt dat gedaan. Tot die tijd moet ik, met de katheter blijven lopen. Is de blaasdruk niet goed, dan is dat de oorzaak en zal ik hoogstwaarschijnlijk moeten katheteriseren voor de rest van mijn leven, is hij wel goed dan zal worden gegeven of met minder testosteron het pissen weer beter wordt, anders wordt het opereren.
Ik ben er aan gewend. Het probleem van pijnlijke erecties vooral in de nacht heb ik opgelost door een gel te gebruiken waardoor er geen schuring meer ontstaat met de katheter.
Je PSA waarde kan goed zijn terwijl hij dan toch nog de urinebuis kan afsluiten. Vreemd.
Het kan ook een erfelijke aandoening zijn. Mijn vader is aan blaas-prostaatkanker gestorven en ik weet van familie leden aan de kant van mijn vader dat er wel meer zijn die problemen met de prostaat hadden en er aan geopereerd zijn.

Katheter

16 november 2006 10:35

Vanmorgen werd ik met pijn wakker. Wat was er aan de hand? ik had de gebruikelijke ochtenderectie. Normaal heb je dat niet meer als je 55 bent, maar ik wel, elke dag weer. En dan wordt dat penisje van 1 à 2 cm plotseling 18 cm. dat doe even pijn als de katheder klem zit in de onderbroek. Nadat ik hem wat vrijheid had gegeven ging het wel weer, maar het blijft een rare gewaarwording.
Vanmorgen heb ik geprobeerd te roeien op mijn conceptII dat ging moeizaam en in plaats van 30 minuten, 20 minuten geroeid. Als ik 20 minuten kan doen, dan ben ik tevreden. Die 30 minuten doe ik wel weer al de katheter verwijdert is. Ik hou met die 20 minuten tenminste mijn conditie op peil.

Als de oorzaak ligt in een vergroting van de prostaat, dan ga ik toch eens vragen voor een lagere dosering. Je kunt ook 25 mg krijgen in plaats van 50 mg. Maar we zien wel.

Blaasretentie

15 november 2006 22:55

Gisteren ben ik naar het ziekenhuis geweest. Sinds ik testosteron heb heb ik plas problemen gekregen, wat dit jaar steeds erger en erger werd. Ik kon niet meer staand plassen en moest dat zittend doen. Vorige maand was ik bij de endocrinoloog en heb geklaagd over voortdurende pijn in mijn rechter zij. Ik kon geen vettig voedsel en alcohol meer hebben, dan stierf ik dagen lang van de pijn. Ik had me zelf op een dieet gezet, ook al had ik er eind augustus melding van gemaakt bij mijn specialist, kreeg ik toch het idee dat ik niet echt serieus werd genomen met deze klacht. Toen ik dus 24 oktober bij de endocrinoloog was heb ik aangedrongen op onderzoek, omdat ik in eerste instantie dacht dat ik weer een probleem met mijn lever had. Uit dat onderzoek bleek dat ik met een zeer grote volle blaas rond liep. Ik werd doorverwezen naar een uroloog. Deze constateerde dat mijn PSA waarde nooit gecontroleerd zijn sinds ik testosteron krijg, en dat moet absoluut gebeuren, omdat testosteron kan leiden tot prostaat vergroting. Ik heb wel gevraag naar de waarde maar kreeg daar geen antwoord op.
Gisten hebben ze een scopie gemaakt van mijn blaas, een zeer onprettig onderzoek en omdat ik daarna nog steeds niet kon pissen, hebben ze een katheter aangebracht, dat inbrengen daarvan was nog onprettiger. Maar goed ik raakte daardoor wel bijna 2 liter vocht kwijt.
Maar het lopen met zo'n katheder is niet echt prettig en ik moet hem in hebben tot 30 november. Dus ik kan mijn lol wel op.

Vanmorgen was ik 2,5 kilo lichter dan gisteren. Maar het lopen met zo'n katheter is geen pretje en ik heb nu ook pijn aan mijn linker nier. Dus er klopt nog meer niet. Het kan zijn dat ik blaasretentie heb. Dan kan de blaas geen druk meer zetten bij het plassen. Ik heb eens op internet gekeken, maar het schijnt dat vrouwen dar meer last van hebben als mannen, maar ja wij klinefelters zijn halve vrouwen. Is het echt blaasretentie, dan moet ik me zelf gaan kathederen, dat wil zeggen dat je zelf vijf maal per dag een katheter moet inbrengen om te kunnen urineren.
23 juni worden nog foto's gemaakt en een echo van de nieren, en dan zien we wel weer. Leuke reacties gehad vandaag van een heleboel mensen die me sterkte wensen. Doet goed.

Wat ik niet begrijp dat specialisten niks leren. Er wordt een documentaire over me gemaakt, waar men uitspreekt dat men opener moet zijn, ze doen nota bene zelf mee aan de documentaire, maar opener ho maar. Luisteren naar een patiënt is er niet meer bij. Ik vraag me soms af wat voor hun belangrijker is, hun eigen ik of het belang van de patiënt.

Concentratie

01 maart 2006 23:29

Bij het zagen van de laatste plinten kom ik met de vinger tussen de decoupeerzaag. Het gevolg was dat mijn nagel eruit werd getrokken en een behoorlijk vleeswond in mijn vinger. Mijn gedachten waren niet vrij, Teveel met ander dingen bezig. Een direct gevolg van het Klinefelter zijn. Sommige Klinefelters hebben moeite met de concentratie. Ik heb dat ook. Daarom kan ik ook een boek niet binnen een week uitlezen, maar doe ik er vaak maanden over. Na een of 2 bladzijden is de concentratie weg. Plinten monteren na het leggen van laminaat is vaak een secuur werkje en vergt vaak hoge concentratie en dan kan er nog al eens wat misgaan. Dat moet ik helaas weer eens ondervinden. In het verleden heb ik ook al eens zo'n probleem gehad. Een keer ben ik ooit een weggegooid glas met een barst in vergeten. Het gevolg was dat ik me de pols doorsneed. Gelukkig geen slag-aderige bloeding. Maar wel 3 pezen en een zenuw door, waardoor ik een hele tijd geen gevoel meer had in de duim. Toen ik 16 jaar was bleef ik met mijn linker wijsvinger tussen een auto en een krik. Gevolg vinger totaal plat. De arts heeft gewoon een verband er omheen gedaan en na een week weer werken gestuurd. Wat natuurlijk voor een Klinefelter totaal verkeerd is, want door de slechte concentratie had een ernstiger ongeluk het gevolg kunnen zijn. Maar goed ik heb het overleeft. Ik verbaas me wel eens, hoe ouders en artsen zijn. ze wisten dat ik een Klinefelter was en toch lieten ze het allemaal toe. Ik kan nog steeds niet begrijpen dat mensen zo gewetenloos kunnen zijn.