01 januari 2008 03:45
Hoi Vincent,
Ik wil je even bedanken voor hetgeen wat je allemaal schrijft op je website.
Je durft je te profileren en naar buiten toe te treden met het syndroom van klinefelter.
Het is heel knap om zo open over jezelf te vertellen, want de meeste wereldburgers snappen helemaal niks van je.
Ik heb zelf ook het SvK, mijn naam is Gert-Jan ben over ca. 13 dagen 54 jaar!
Bij mij is het ontdekt op mijn 28e levensjaar. Toen zijn de problemen begonnen wat betreft de hormoonbehandeling en alles wat daar mee
staat en valt.
Momenteel zit ik helemaal stuk, heb weinig zin in alles en doe alleen wat noodzakelijk is, maar wil toch met je in kontakt komen om verder te gaan!
Ben in behandeling bij een pschygoloog die mij jou website doorgaf na de derde behandeling.
Ik wil mijn relaas wel vertellen, maar ben momenteel niet in de mood om het op te brengen om het allemaal te vertellen.
Ik kom zo spoedig mogelijk terug en wens je alvast een fijne jaarwisseling!
Groet
Gert-Jan
Wat vind ik nu hier van.Ik ben vaak keihard in mijn antwoord. Ik vind namelijk dat mensen niet moeten zeuren. Daar is het leven te kort voor. Ik ben zelf ook zes keer overspannen geweest, dus ik weet wel wat het is om in een dip te zitten. Maar ik ben nooit bij de pakken blijven neerzitten, heb me zelf steeds weer opgekrabbeld en ben er boven op gekomen. Gert-Jan is in deze mail een fictieve naam. Gert-Jan was zo'n zogenaamde vriend die ik belde als het me slecht ging en die dan doodleuk zei, je kunt me alleen maar het donderdags storen, het is nu woensdag, dus ik heb geen tijd voor je. Ik heb de persoon van bovenstaand mailtje geschreven, dat hij zijn verhaal moet opschrijven, als hem dat helpt en niet moet zeuren en al helemaal niet over Klinefelter moet gaan zitten peinzen. Daar kun je namelijk niks aan veranderen, dat ben je. Daar wordt je mee geboren en daar ga je mee dood. Ga leuke dingen doen, zoals ik mijn Apple Gebruikersgroep Limburg heb.
Dat psychologen mijn site aanbevelen, is enerzijds een compliment, maar je schiet er niks mee op. Mee fietsen op de enige goede weg. Ze konden beter de ouders onder handen gaan nemen, daar zit hem nu het punt. Ook met deze man. Op 28 jaar horen dat je een Klinefelter bent, is 28 jaar te laat. Dat ze maar eens voor gaan zorgen dat het in de hielprik komt, zodat we eens eindelijk van die late ontdekking afkomen. En als het daar in zit en je weet het dan toch pas op je achtentwintigste, dan heb je te minste genoeg reden en bewijs om je ouders voor de rechter te slepen, want die zijn voor mij nog steeds de hoofdschuldige voor de late ontdekking. Het zou goed zijn dat die ouder of die voogd, voor elk jaar te laat een jaar de gevangenis in moet. Er waren dan wel ouder die nooit meer vrijkwamen, maar dan wel besefte, hoe het is als je na 51 jaar gevangenisstraf het is om weer vrij te zijn. Dan mag je van dat restje leven gewoon gaan genieten. Geen Klinefelter meer aan mijn kop.
En ik spreek dan ook de hoop uit dat ik dit jaar voor de rest niks meer over Klinefelter te berichten heb.