Dagboek

2009

Verenigde Apotheken Limburg

Wat zou jij doen?


Een ondifineerbaar potje tabletten
2 Weken geleden krijg ik last van een voor tand. Dan bel je de tandarts op en die zit in de Vlotstraat, de beste die ik ooit gehad heb in de 58 jaar dat ik hier rondloop, maar dit terzijde, ze maakt een foto en deelt me mee, dat ik de tand ontstoken heb. Ze legt me uit wat er aan gebeuren moet, en ik vraag of zij dat kan, of ik daar voor naar het ziekenhuis moet. Nee dat hoeft niet dat kan ze ook. Goed de behandeling wordt gedaan en ik ga naar huis. Na 2 dagen weer pijn. Logisch, want als het ontstoken is, waar moet de etter naar toe, die gaat drukken en dan doet het weer pijn. Ik stel voor of een penicilline kuur hier niet op zijn plaats is. Ik heb nu eenmaal wat vaker last van ontstekingen als een ander mens, maar dat heb ik duidelijk beschreven, op een ander site. Ik had graag een intramusculaire spuit, want die kreeg ik vroeger ook altijd, als ik iets ontstoken had. Daar moet ik even je huisarts voor bellen. Dat werd gedaan en er werd meegedeeld, dat de huisarts zou terug bellen. Ik dus naar huis, nadat de tandarts me weer even de wond had schoongemaakt en een nieuwe vulling er in had gedaan. Om 12 uur ging de telefoon. De assistente van de huisarts. Daar werd me meegedeeld dat de huisarts het wel zou regelen, ik zei, maar ik wil even overleg, dan zal ik U door verbinden. Maar in plaats van de huisarts, kreeg ik ene Marij aan de telefoon, de "uitsmijter" van de gefuseerde artsen, daar kan ik ook nog wel een boekje over open doen, maar dat is een ander verhaal. Een, een fusie gaat altijd ten koste van de betrokkene en deze fusie is daar een duidelijk voorbeeld van. Maar goed dit is een ander verhaal. Ik gaf te kennen dat zij niet mij arts was en dat ik graag mijn arts gesproken had. Wat een energieverspilling om een arts aan de telefoon te krijgen. Ze deelde me mee dat spuiten niet meer bestaan, en dat ze me een poeder in een sachet zou voor schrijven, die ik dan 4 maal per dag moest nemen. Na 4 uur kon ik de medicijn halen. Om 16.50 ben ik de medicijn gaan halen. Het waren tabletten. Het zat in een zakje dus je kijkt er niet meteen naar. Thuisgekomen, zie ik dat het tabletten zijn, zullen wel oplossen in water, weet ik hoe en in welke vorm tegenwoordig medicijnen verpakt worden. Ik bel nog op om te vragen hoe het zat met Actonel, een medicijn tegen osteoporose, waar bijzondere regels voor gelden, een van die regels is dat je 4 uren moet wachten voordat je kalk houden producten neemt. Nee dat was geen probleem, na een half uur kon ik de medicijn nemen. Ik eet altijd rond 7 uur en in het begeleidende briefje stond dat je het beste na het eten kon slikken. Dus na het eten een glas water gepakt en de tablet er in gegooid, ik kon me ook niet voorstellen, dat mensen ik ik zeker niet deze grote tabletten moesten slikken, maar ze loste niet op, dus het waren tabletten. De bijsluiter erbij gepakt. de lettertjes waren voor mij te klein, dat kon ik niet lezen. Een foto er van gemaakt en op de uitvergrote foto las ik wel product het was en dat het om sachets ging. Maar dit waren geen sachets, dit waren tabletten. Nu kan er wel de zelfde werkzame stof in zitten, maar hoe weet ik dat het wel werkelijk de goede tabletten zijn. Is het niet zo, dat men er altijd op hamert, dat je alleen maar tabletten moet pakken die in een originele verpakking zitten. De bijsluiter komt niet overeen met, met wat in de pot zat, welke hulpstoffen, zit er in die tablet. zit er kalk in enz. Ook had ik geen RVG nummer van de tablet (hiermee kun je op internet de bijsluiter vinden, bij de geneesmiddelen informatie bank) Ik besloot de tablet niet te nemen. Als ik niet weet wat er in zit, kan ik ze niet nemen. Dadelijk gebeuren er nog dingen met mij door een of ander hulpstofje, waar ik last van heb. Het zou niet de eerste keer zijn dat me dat overkwam. Ik besloot maandag dan maar even op te bellen.
Een niet leesbare bijsluiter, daar naast de bijsluiter die ik van internet haalde
Dus ik belde op. Je geloofd niet wat je dan meemaakt. Zelden zo van zich zelf overtuigende mensen meegemaakt Natuurlijk zijn ze de paus, foutloos, ik wantrouw hun, meende de medewerkster. In de bijsluiter stond hetzelfde meende ze. En nog een heleboel meer wat ik maar niet op schrijf, want dan denk je nog dat deze apotheek ergens in een achterbuurt staat. Klant vriendelijkheid, luisteren naar de klant is niet haar sterkste punt. En omdat te compenseren zegt ze dan, dat ik niet luister. De arts had de verkeerde medicijn uitgeschreven en ze zou wel contact opnemen met de arts en dan kon ik het medicijn halen. 's Morgens kon ik niet. De zus van mijn buurman was overleden, en mijn buurman is 87 jaar is slecht ter been had ik beloofd hem te helpen de trap af te gaan, bovendien, vond ik dat ik op de begrafenis moest zijn, Ik kende zijn zus absoluut niet, maar ik weet zeker dat hij het op prijs zou stellen, en dat was ook zo.
Na het wandelen met mijn hond, om 16.30 de juiste medicijnen gehaald. Ik heb nog gevraagd of ik de apotheker kan spreken, die was er niet, want die had ook nog een apotheek in Amstenrade. Mij staat toch iets bij dat een apotheker altijd aanwezig moet zijn, maar goed, dat moet ik toch eens gaan navragen. Ik zal zeggen dat je morgen komt, meende de balie medewerkster. Steeds dat weer voor mij moeten denken, ik haat dat. Ik bepaal zelf wel wanneer ik met de apotheker een afspraak maak. Seniel ben ik nog niet, nu heb ik wel het syndroom van Klinefelter en het zou kunnen, dat men denkt dat men dan met een gek te maken heeft, maar syndroom betekend niet meer dan klachten die een groep mensen met een bepaalde afwijking hetzelfde hebben. Dus gek ben ik niet, integendeel zelfs, met een IQ van 131, mag je zelfs spreken van hoog begaafd. Ik heb me het E-mail adres opgezocht, en heb een mail gestuurd. En van morgen na het wandelen opgebeld, om een afspraak te maken. Eerste meende de apotheker, dat het onpersoonlijk was om het telefonisch te bespreken en vond ze dat ik er blijkbaar een probleem mee had dat ik een afspraak zou moeten maken, maar toen ik zei dat dit geen probleem was, wilde ze weer geen afspraak maken, maar het telefonisch bespreken. Begrijp je het nog. Ik langzamerhand niet meer, ondanks mijn hoog begaafdheid. Maar goed. Wat is het beleid van deze apotheek. Stel de arts schrijft je een medicijn voor van een bepaald merk en een bepaalde samenstelling, dan doen zijn zonder overleg met de arts en of de patiënt dat medicijn veranderen in een ander medicijn. Als ze de bijsluiter niet hebben, dan doe ze gewoon een bijsluiter er bij van een ander medicijn, met dezelfde werkzame stof, aan de hulpstoffen die vaak de problemen veroorzaken, hebben ze geen boodschap. In veel medicijnen, doen ze tegenwoordig de hulpstof Sorbitol, dat is een kunstmatige zoetstof. Stel je bent er allergisch voor en dat staat niet in hun computer, want daar staat alleen of medicijnen verenigbaar zijn, dan hang je, kan zelfs de dood tot gevolg hebben. De handelwijze van deze apotheek is dan daarom ook zeer onzorgvuldig. De arts houd rekening met deze gevoeligheden. In de bijsluiter van de tabletten, die ik gezocht en gevonden heb op internet, stond dat je moest uitkijken voor cortisonen houden stoffen, blijkbaar zit hier een hulpstof in die daar een probleem mee heeft. Ik gebruik 3 cortisonen houdende stoffen.

De apotheker zei voortdurend dat ze misschien verkeerd had gehandeld, toegeven dat ze verkeerd had gehandeld, kwam er alleen maar uit toen ik haar wees op het woordje misschien. En als laatste in het gesprek meende ze dat ik het vrijdags had moeten terug komen, alsof je niks anders te doen hebt en alleen maar bezig met tabletten die je krijgt. Helemaal niet dus. Ik ben pas gaan kijken op het moment dat ik het medicijn voor de eerste keer zou moeten gaan gebruiken, en ik denk dat de meeste mensen dat doen. Om dan nog even in een laatste zin de hele schuld bij de cliënt te leggen, is uiterst vernederend voor de cliënt en het idee dat ze er wat van geleerd hebben en in de toekomst anders zouden doen kun je natuurlijk vergeten. Dan maar weer terug naar de Mediq apotheek, daar overleggen ze nog tenminste met je als ze met een alternatief komen. Ook daar heb ik wel eens een meningsverschil gehad, maar de apotheker die daar is, is wat klant gerichter. Maar het verschil merk je pas, als je een ander apotheek hebt gehad en daarvoor was die ervaring goed. De mediq apotheek is nog niet zo slecht, in ieder geval beter als de Verenigde Apotheken Limburg.


Naschrift: Ik keek vanmorgen (15-7-2009) op de doos wat het product kost wat de huisarts me voor schreef, want het zou natuurlijk kunnen dat ze het bulk-product pakken, omdat dat goedkoper is. Dat is niet zo. Het bulk-product kost 18,50 euro en merk product van Sandoz kost 17,11 euro. Dat is niet conform de regels van de CZ. Deze schrijft voor de meest voorkomende producten, het goedkoopste voor, mits de arts voorschrijft dat het toch dat dure moet zijn en een goeie arts overlegd met zijn patiënt natuurlijk.
Je zou nu kunnen denken, we kijken niet wat het kost, maar we zetten het om naar een bulk-product, want daar verdienen we het meeste op. De winstmarges op een Bulk is beslist groter dan, dan een product, dat netjes in een doos, speciale verpakking enz. zit.

Wie wordt hier voor de gek gehouden. Ik denk dat wij als cliënten veel oplettender moeten zijn, naar dat wat alles kost, natuurlijk je krijgt het van de verzekering terug in de meeste gevallen, maar we betalen er wel met z'n alle in mijn geval 128 euro per maand voor en de 155 euro eigen risico betaal ik ook.