IMac 2012 en hoe je door onderschatting in de problemen komt.

Permalink
Ergens vorige week belt A. M. op een fotografe voor de krant hier in Limburg. Haar computer deed het niet meer. Nu was ze in oktober vorig jaar ook al bij me geweest, maar toen kreeg ik hem weer aan het lopen, ik had haar toen gezegd, koop een nieuwe IMac, want deze harde schijf gaat binnen een half jaar weer kapot en zie ik had gelijk gekregen, of bijna gelijk gekregen. Wat moet ik doen zegt ze zonder computer heb ik niks. Nu heb ik nog een oude Mac Pro van 2012. Haar IMac was overigens van het zelfde jaar. Ik zeg je kunt die van mij hebben tot de tijd dat je een nieuwe hebt. Een IMac huren kost een 129 euro per dag, als je dan 3 weken moet wachten op een nieuwe, dan weet je het wel. Ik zeg nog tegen haar, als je een nieuwe koopt, kies voor 16 gb, ik heb nog 16 gb hier liggen van mijn nieuwe Mac dan heb je 32 en dan heb je 500 euro gespaard. Je moet wel 250 euro meer betalen  voor naar 16gb te gaan, maar naar 32 gb kost 750 euro meer. 
Ik maakte mijn MacPro in orde voor haar en ze kwam me halen. In de auto zegt ze, ik heb de nieuwe IMac bestelt, met 8gb intern. Ik zeg dat heb ik je niet gezegd, maar R, haar ex had gezegd dat er 8 gb in moest. (Dat was gelogen, ben ik achteraf achter gekomen.), want wat deed het toeval, van R ging ook de harde schijf kapot 1 week erna en die nam ook contact met me op. Toen kon ik het niet nalaten om er eens naar te vragen. Maar ondertussen hadden zich allerlei ontwikkelingen gedaan. 
De IMac die ze bij een vriend had staan, werd ook opgehaald, die vriend had al de hele dag zitten te proberen om hem aan de praat te krijgen, maar dat was niet gelukt. 
Ik sloot bij haar de MacPro aan, installeerde de software waar ze mee moest werken, en ze bracht me naar huis. Ondertussen was het al laat in de avond en ik moest nog eten. 
In de auto doet ze me het volgende voorstel, als je de computer maakt, dan krijg je de helft van de verkoopsprijs, nou dacht ik dat ding is een 900 euro waard, als hij het doet, en dat zijn dan euro. Maar eerst moest ik weten of hij het nog doet. 
Thuisgekomen zet ik hem op mijn werkkamer op een tafeltje sluit hem aan en 2 minuten daarna heb ik hem aan de praat. Je moet maar ff weten hoe. De schijf formatteren lukt niet meer, dus inderdaad kapot. Nog gekeken of met allerlei toetscombinaties de schijf zichtbaar te maken lukte ook niet. De schijf is definitief kapot. Hoe verder? Ik bel haar op. Ik zeg de computer doet het, maar de schijf is kapot. Moet ik proberen hem te maken. Dat was goed. 
Ik bestel het gereedschap en de plakstrips en een harde schijf 3tb Western Digitale Purper, bij elkaar voor een 154 euro. De Blue is goedkoper, maar in de recensies las ik dat deze stil was en de Blue veel kabaal maakt. De originele schijf is een 5400 rpm en deze ook. 7200 rpm zijn vele malen duurder zag ik. De originele is een seagate Baracuda. En blijkbaar heeft Apple bij de originele een sensor ingebouwd om de temperatuur te regelen, maar daar was een aparte kabelbundel voor in de reparatie set. 
De dag erna kwam de reparatie set. Ik deed gewoon dat wat ik in mijn huishouden moest doen, om vrij te zijn in mijn gedachte, van je moet ook nog dit en dat doen en begon aan de klus. Eerst had ik me voor de zekerheid de demonstratie film nog eens goed bekeken wat stond op de site waar ik de reparatie set gekocht had. In het begin had ik wat moeite op het wieltje wat je nodig hebt om de plakstrip te doorsnijden om die er tussen te houden, maar er waren voldoende wieltjes erbij. Dus na 3 keer had ik het door hoe het moest en sneed ik de plakstrip door. Ik ging met de computer naar een grotere tafel, want het computertafeltje waar hij op stond was te klein, vond ik. Ik legde hem op zijn achterkant en bevestigde de zuignapjes op de plekken van het scherm hoe dat was in het instructiefilmpje en tilde het voorzichtig op en zie het scherm zat los, wow dacht ik wat een overwinning. Er moesten nog 2 kabeltjes los van de monitor, dat gin vrij eenvoudig en ik zet het scherm recht. Hij zat nu nog alleen met de plakstrip aan de onderkant vast. Aan de zijkanten zaten 2 lipjes aan elke kant een, om de plakstrip los te trekken, dat deed ik en ik kon het scherm er uit tillen. Het was me gelukt. Eenscherm los maken van een IMac zonder dat het kapot ging. Dat kan niet iedereen voor de eerste keer, de meesten durven er nog niet eens aan te beginnen, maar daar heb ik geen boodschap aan. Ik heb dan wel faalangst, volgens de psycholoog van het MuMc, maar ik vraag me dan wel altijd af wat die andere mensen hebben, die dat niet durven. In ieder geval het was me gelukt. De harde schijf vervangen is zo gebeurt, maar dan moeten de randen schoon zijn, dus alle oude lijmresten moeten er af, zowel van het scherm als de behuizing, daar ben je wel ff mee bezig. Als dat klaar is dan de plakstrips er weer op. Dan is nog moeilijk ook, zeker wanneer de strip niet aan de juiste kant de beschermlaag wil los komen. Maar uiteindelijk was dat ook gelukt en begon ik aan het terugzetten van het scherm. Het moeilijkste vond ik het terugzetten van de 2 kabels, maar na wat gevloek en getier, kreeg ik ze er toch op en liet het scherm voorzichtig op zijn plaats zakken. Het was gelukt, ik had een schijf vervangen van een IMac een van de moeilijkste klussen in computerreperatie. De dag erna ben ik hem gaan installeren. Even van alle spanningen bekomen.
Bij het installeren sluit je de computer aan via een ethernetkabel op internet. En dan start je hem op, je hoeft niks te doen, het is een Apple. Automatisch formatteerde hij de schijf en zet het oorspronkelijke systeem er op en dat is mountain Lion 10.8.5, om het laatste systeem te installeren, heb je 10.9 nodig. Dat heb ik in mijn appstore zitten, dus dat was geen probleem. Het kost alleen iedere keer tijd. Van systeem 10.9 naar Catalina. 10.15 dus. Het had er nog nooit opgestaan. Gekeken of alles het deed ook even wat muziek ervoor gezet. En ook dat was In orde. Bovendien was hij erg stil. Ik had de goede schijf gekocht. Och ja ik had hem ook nog helemaal schoongemaakt van binnen, want er verzamelt zich heel wat stof in een computer na 8 jaar, de ventilator zat ongeveer dicht van de stof, wie weet is dat ook wel de oorzaak geweest dat de harde schijf kapot ging. Ik heb in huis een Dyson luchtreiniger staan, dat helpt om de ruimte stofvrij te houden. 
Ik belde op dat de computer gemaakt was. Ze kwam hem halen en vroeg me wat ze er voor kon vragen. Ik heb hem zien staan met 1 tb en 8 gb voor 900 euro en in die van jou zit 16gb en 3 tb. Dus 900 euro moet je er zeker voor krijgen. Ik heb nog aangeboden om de computer te installeer. Bij de persoon die hem kocht. Ze verkocht de computer, voor 800 euro. Dat was al ver onder de prijs, wat hij waard was. Maar goed, niet iedereen kan een computer verkopen. Ik moest dus 400 euro krijgen dat was afgesproken op een voorstel wat ze zelf had gedaan. De helft van de verkoopprijs, ik weet ook wel dat dit in principe veel is, maar dat is niet mijn pakkien an, dan moet je niet ze niet zo’n  stom voorstel doen. Het kan natuurlijk zijn dat ze, me onderschat had. 
De ellende begon. Ze vond dat de onderdelen voor de reparatie gedeeld moesten worden en dat ik dan maar 325 euro moest krijgen. Ik schreef haar terug, nee dat vind ik niet, want afgesproken is dat ik de helft van de verkoopsprijs kreeg en niet de helf van de verkoopsprijs - de onderdelen, bovendien kon het niet zo zijn dat ik ging betalen voor iets wat zij kapot had gemaakt. Ze maakte de 400 euro over, maar ik was wel kwaad, hoe kun je nu zo gierig  zijn en zo bot. Ze had een computer van mij in bruikleen gratis, daar betaal je normaal 129 euro per dag voor. Ik maak haar de computer, waar ze normaliter niks voor terug had gekregen. Het zette een domper, op het feit dat het me gelukt was om een harde schijf te vernieuwen van een IMac. Hoe scrupels kunnen mensen zijn. Dan begrijpen ze ook nog niet dat je er mensen mee kwetst. Het enige wat telt zijn de eurotekens in hun ogen en dan ga je over lijken. Maar voor mij was het een les om dit nooit meer te doen. 
Maar goed ik had de 400 euro en die gingen rechtstreeks naar mijn spaarrekening op. 
Naar een paar dagen, begon een zekere Paul me te appen. Hij vond te computer te langzaam, hij had een kwartier nodig voor op te starten. Nou dat leek me overdreven, dat de computer langzaam is, dat weet ik, want zij koopt altijd de goedkoopste uitvoering, voor mij altijd onbegrijpelijk, de camera kost bijna 6000 euro daar komen de objectieven nog bij, maar de computer mag niks kosten, dat is hetzelfde als je een versterker koopt van 20.000 euro en je zet er boxen op van een tientje. Dat werkt ook niet. De boxen moet even duur zijn als de versterker en vaak nog duurder. Dan had ze beter in 20012 een Mac Pro kunnen kopen. Een harde schijf verwisselen van die machines, kan iedereen. Die kost dan wel met scherm bijna 5000 euro in die tijd, maar die was nog zeker 10 jaar zonder problemen mee gegaan, dus je haalt het er ook weer uit. 
Paul was niet bij me geweest om hem te installeren. Dus hoe moet ik nu van afstand zien, wat Paul allemaal geïnstalleerd heeft. Nu was ik met R bezig te communiceren over zijn kapotte harde schijf. Dus ik had geen tijd voor Paul, ook omdat ik geen informatie kreeg over wat hij geïnstalleerd heeft. De dag erna had ik alle mogelijkheden in een app met afbeeldingen, maar Paul wilde de computer terug brengen. De verkoopster A.M. Belde me op met de mededeling dat ze de 400 euro terug wilde hebben. Terwijl ze in dezelfde zin zegt dat ze een andere koper had. Maar laten we de andere koper even vergeten. Natuurlijk hoef Kidman geld niet terug te geven. Dat was niet de afspraak. Er was afgesproken dat als ze de computers verkocht ik de helft kreeg. Ze had hem verkocht. Wat daarna komt is niet mijn pakkie an, want daar heb ik geen controle over. 
Bovendien ze had een andere koper. Blijkbaar had ze daar een andere prijs mee gemaakt. Toen stuurde ze een app dat ze 350 euro terug wilde, de maat was vol. Afspraken maken kun je met haar niet. Het enige wat telt is ze zelf, ze heeft niks met mensen. Ze heeft ook niet in de gaten wat andere doen voor haar. Mijn Mac Pro moest maar terug komen en want de waardering om iemand uit de brandt te helpen die in de problemen zat, zat niet in dat mens. Ik had haar, toen ik de computer klaar had te geven aan haar kinderen, of iemand anders die geen computer kan kopen, die zijn makkelijk te vinden, zeker voor een fotograaf, die overal komt. Dan had ik wel niks verdient, maar daar gaat het te om in het leven. Ik heb aak genoeg oude iPads en telefoons die ik niet mee gebruikte weggeven aan mensen dienhet niet konden betalen.  Maar dat zat er niet een. De liefde naar de andere medemens heeft ze niet. Langzamerhand werd me duidelijk waarom haar ex plotseling met een andere vrouw was gaan wonen. Blijkbaar had ze er geen moeite mee. 
Ik heb mijn computer terug, het vertrouwen was weg, dat heb ik haar nog gezegd, maar dat begreep ze niet. Ik heb de deur dicht gedaan en dat was het dan. Jammer, nee. Want je moet niet met mensen om gaan die je niet kunt vertrouwen in dat wat ze zeggen. 
Comments