Foto: Amsterdam MC

De enige leuke foto op de site van het Amsterdam Mc

De site is nog in opbouw
Op 11 September 2017 begon het traject pas echt ik had een afspraak met toen nog Valerie Nuboer, die mijn psycholoog zou zijn.
Zoals gezegd had ik er voor gezorgd om te voldoen aan de eisen van het VuMc, op gewicht, niet roken, niet drinken en geen drugs. Ik zat in de wachtkamer en even later hoorde ik mijn naam. Daar stond ze dan een kleine gezette mevrouw waar ik achteraan liep, ik dacht eisen stellen maar zichzelf er niet aan houden, zo kan hij wel weer. Ik kon me 3 maal achter haar verbergen. Moest er om lachen.
Eerst wordt je uitgelegd wat er allemaal te wachten staat en dan volgen de vragen. Bij het traject hoort ook het schrijven van je levensverhaal. Dat levensverhaal schrijven had me bijna het leven gekost. Ondanks dat ik haar naar mijn site had verwezen, moest het toch meende ze. De vragen die me gesteld zijn die middag werden gesteld door iemand die niet wist wat Klinefelter zijn inhield, met de minuut ergerde ik me meer aan deze onkunde. Ik kreeg de vragen die gesteld werden aan een man, maar ik was nooit man geweest, hoe kon ik dan die vragen beantwoorden dat ging niet. Het ging helemaal mis. Had ik dan toch niet beter naar het Zuyderland moeten gaan. Op het einde van de sessie heb ik haar gezegd dat ze eens naar de endocrinologen van de VuMc Moest gaan, zij konden haar vertellen wat het is een Klinefelter te zijn.
Ik vermoed dat ze dit niet in dank afnam. Maar ook dat is Klinefelter gewoon direct zijn, de Amsterdamse mentaliteit.
© augustus 2003 Vivienne Crutzen mail me