Discriminatie

Laten we het eens over discriminatie hebben.

Nederland pretendeert een land te zijn waar alles mag en waar iedereen zichzelf kan zijn. Maar is dat werkelijk zo? Mijn ervaring zegt: nee.

Zolang je netjes binnen de hokjes blijft van
mannetje en vrouwtje, lijkt er weinig aan de hand. Maar zodra je buiten die hokjes komt, ontstaat er een probleem. Mensen moeten dan namelijk hun gedrag en hun denkbeelden aanpassen. En dat is iets waar veel mensen moeite mee hebben. Ze zitten vast in hun gewoonten en overtuigingen.

Zelfs bij het woord
homo of lesbienne zijn er nog steeds mensen bij wie de stoppen doorslaan.

De acceptatie van transgenders ligt volgens onderzoeken rond de zestig procent. Dat is laag, heel laag zelfs.

Het COC doet daar naar mijn mening weinig aan. Het lijkt vooral een club die graag feest viert, maar verder weinig verandert. Zolang de discriminatie van transgenders zo groot is, valt er eigenlijk niets te vieren.

Ook daar heb ik een verhaal over. Hoe COC Limburg er vooral lijkt te zijn voor jongeren, terwijl de ouderen eenvoudigweg worden afgedankt. Blijkbaar beseft men niet dat juist onder transgenders het aantal zelfmoorden het hoogste is van alle groepen in Nederland.

Maar daar lijkt men zich weinig van aan te trekken.

Vrijwilligerswerk? Vergeet het maar.
Een fotoclub, een van mijn hobby’s? Ook dat niet.

De maatschappij wil me blijkbaar niet meer.

Omdat ik mezelf ben.

Terwijl ik eigenlijk altijd al zo ben geweest als ik nu ben. Het enige wat veranderd is, is het label dat ik draag. Maar dat label veranderen, dat mocht blijkbaar niet van de zogenaamd zo tolerante Nederlander.

Parc Imstenrade,
AZC,
Cicero,
Seniorweb Langraaf,
Pergamijn,
Bejaardenhuis in Voerendaal,
Rob Houkens van Standy, op de Molenberg beroep Afbraakwerker.
Luc Schurer en Eefje Selder van de WMO in Heerlen


Molenberg de wijk of wijkraad Molenberg.

Permalink

 In Kerkrade doen ze wijkraden kiezen, in Heerlen worden ze aangewezen. Meestal mannen die ruzie met hun vrouw hebben en liever de deur uit zijn, dan thuis een poot uit te steken. Dat aanwijzen is nog een overblijfsel van de SP heerschappij. Daar hebben leden ook niks te vertellen en regelt een clubje rondom Marijnissen nog steeds alles. 

Ene Aduard C. Vroeg mij of ik een nieuwsbrief kon maken een boekje en de website kon onderhouden, ik zei ja dat kan ik. Dus op de vergadering gaven ze me een paar boekjes mee en ik maakte een concept van het boekje. Ik had een printer nodig, daar was budget voor. Schreef hij in een mail. 


Gisteren was ik bij hem. Voor het boekje hadden ze iemand anders gevonden. Mij hadden ze niks vertelt. Nee dat doet Aduard niet. Aduard is achterbaks. Natuurlijk ontkent hij alles. Hij heeft me niks gevraagd. Hij heeft ook geen boekjes mee gegeven, zei hij. Op zo’n mens kun je niet bouwen, die liegt zijn leven bij elkaar. 

Wat me opviel gisteren dat hij met iedereen ruzie heeft. Mensen bedanken voor de werkgroep en hij weet niet waarom. Ik weet nu wel waarom. Aduard is niet te vertrouwen. Kom je hem tegen, loop met een weide boog om hem heen. Want dit mens deugt niet. 

Het patroon heb ik alles eerder beschreven, het is iedere keer hetzelfde, er wordt vanalles beloofd en als je dan aan de slag gaat dan hebben ze te niet gezegd en dan begint de pesterijen. daar bedank ik voor. als Transgender ben je gewoon een tweederangs burger die was zo dom om van geslacht te veranderen, dan wordt je uitgesloten, dan hoor je er niet meer bij. Zo gaat dat in de wereld van vandaag. 

Maar kwaad maakt het me toch, iedere keer opnieuw. 


Comments