Klinefeltermozaiek en Genderdysforie
  • © augustus 2003 Vivienne Crutzen mail me 0

Klinefeltermozaiek en Genderdysforie

In 2003 ontdekte ik dat ik geboren ben met het syndroom van Klinefelter. Mijn ouders wisten het, maar verzuimde het om mee te delen. Hun eigen belang vonden ze groter dan het belang van mij. Onderzoek bij het AMC in Maastricht wees uit dat ik een aparte vorm had van dit syndroom, namelijk ik had ook normale cellen. Ik had XYXXY. De uitslag zette mijn leven op z’n kop, ik wist niet meer of ik een man of een vrouw was. Echter onderzoek daarna bleef uit en men gaf me zoals bij elke Klinefelter testosteron suppletie, maar het gevoel dat ik niet echt een man was ging niet weg. Integendeel, in de loop van de jaren, werd ik steeds depressiever en ondanks dat ik aan mijn toenmalige huisarts telkens weer het verzoek deed of ze kon uitzoeken of er een psycholoog was die gespecialiseerd was in Klinefelter, deed ze niks met dit verzoek. Ten einde raad ben ik van huisarts gewisseld.
De nieuwe huisarts was een groot geluk voor mij. Toen ik bij haar met mijn klachten kwam, was het meteen duidelijk, ik moest naar Amsterdam naar het VuMC, om te laten onderzoeken of ik nu een man ben of een vrouw. Uit het onderzoek is gebleken dat ik Genderdysforie heb, dus vrouw ben. Ik heb daarop mijn naam verandert in :

Viviënne

Welkom op mijn site over mijn syndroom van Klinefelter, de betekenissen van "syndroom" is verzameling van gemeenschappelijke eigenschappen en kenmerken. Ik ben de site begonnen in augustus 2003, omdat ik geen psychologische hulp kreeg en mijn familie vijandig stond, omdat ik deze afwijking publiekelijk maakte. Dat heeft er zelfs toe geleid dat ik onterfd werd. Het was ook niet gemakkelijk in het begin om de site in de lucht te houden. Felicitas Crutzen was wethouder in Heumen en speelde haar macht uit, benaderde de webhosters, waardoor ik steeds moest verhuizen naar een andere Hoster, op een gegeven moment heb ik wel iemand gevonden die denkt als ik en zich niks aantrekt van deze machtspelletjes.
Na 2006 is er niet veel meer aan verandert hoogstens de layout.
Zelf kan ik de site niet lezen, want dan wordt ik overmant door emoties, dat was ook het doel hiervan, mijn gedachten, emoties een plekje te geven, dat ze geen schade aanrichten aan mij, een probaat middel.

Een hoofdstuk ontbreekt aan de site. het gevoel, dat ik een vrouw ben en het ook zeker weet van mezelf dat dit zo is. is te intiem. Ik ben een manier het zoeken om het toch te plaatsen.